Ja MYŚLI MAMY Rodzina

Dziadkowie

26 stycznia 2017

Droga Babciu!

Chcę podziękować Ci za wyrozumiałość. Za to, że kiedy nie rozumieli mnie rodzice Ty starałaś się zrozumieć mnie i ich. Za to, że kiedy płakałam przez niesprawiedliwość losu Ty uśmiechałaś się i w mgnieniu oka przygotowywałaś naleśnki.

Za wszystkie wakacje i ferie spędzone w Twoim łóżku w wykrochmalonej pościeli.
Za wszystkie przepisy, których chciałaś mnie nauczyć, ale żadnego nie umiałaś określić konkretnie – wszystkie składniki dodawane ‚na oko’ dawały rezultat w postaci pysznego, puszystego ciasta.

Za ogródek z jarzynami, z którego zrywałam składniki do zupy dla lalek i misiów.
Za świeże bułki w letnie poranki i jajecznicę z ‚prawdziwych’ jajek.

Za życzenia urodzinowe – nigdy o mnie nie zapominałaś.

Dziadku!

dziękuję Ci z całego serca za wiarę we mnie. Kiedy nikt we mnie nie wierzył Ty zawsze wspierałeś mnie dobrym słowem …i nie tylko. Nawet kiedy podwijała mi się noga i tak byłam najlepsza.

Pamięć jest ulotna. Z biegiem czasu wspomnienia zacierają się a nasze życie biegnie dalej. Są rzeczy, o których nie chcę zapomnieć i takie, które staram się zapomnieć mimo wszystko. Są też tacy ludzie, którym należy się wieczny szacunek i wieczna pamięć o nich. Dziecięce wspomnienia to coś o czym pamiętamy tylko my sami i oni… nasi dziadkowie, którzy dali nam całych siebie gdy rodzicom brakowało już sił, lub nerwów.

Dziadkowie, których dano nam tylko raz i nie wiadomo na jak długo. Szanuj ich bo nie każdy mógł doświadczyć tego co Ty – farciarz, mający dziadków.

” A tyś lot i górność
chmur, blask wody i kamienia.
Chciałbym oczu twoich chmurność
ocalić od zapomnienia. ”
K. I. Gałczyński

You Might Also Like